Home

‘Het gevoel wil gevoeld worden en het denken mag er zijn’

Je bent gewend snel te leren, veel te willen en (aan) te kunnen. Je hebt een brede of juist zeer specialistische belangstelling, een ongeremde nieuwsgierigheid, een licht ontvlambaar rechtvaardigheidsgevoel en een sterk gevoelde behoefte aan vrijheid en verbondenheid.

Je valt op door je eigenheid, eigenwijsheid, eigenzinnigheid. Wellicht ontvang je bewondering of heb je juist de indruk te worden bestreden, terwijl je in essentie zoekt naar gelijkwaardigheid. Diversiteit. Complexiteit. Diepgang. Eenvoud. Je ervaart gemis. Je wilt gezien en gehoord worden in jouw krachten en kwetsbaarheden, en ruimte ervaren in de uitwisseling. Je zou graag begrepen willen worden. Je verlangt naar een ware connectie met anderen, echt contact, wederzijds begrip.

Je hebt al flink wat persoonlijke ontwikkeling doorlopen en je vraagt je af wat de volgende stap is. Je weet dat er nog meer ‘te halen’ is en je vermoedt dat je moet gaan zoeken op een plek die je nog niet hebt gevonden. Wie weet heb je dan baat bij wat ik je kan bieden.

Voor als je behoefte hebt aan…ja, waar heb je eigenlijk behoefte aan? Kun je daarin zelf voorzien en wat is je behoefte in interactie met anderen? En hoe laat die zich vertalen in de meest dichtbije, kleinste, gefluisterde, fysieke, eigen stem? Een luisterend oor misschien? Iemand die je niet afwijst in al je intensiteit, drukte, enthousiasme, verlegenheid, onhandigheid, dominantie, afhankelijkheid? Een gelijkwaardige sparringpartner (zoals dat zo mooi in managementtaal verwoord wordt)? Eerlijke feedback? Waarderende aandacht?

Van daaruit kunnen we werken aan het vergroten van je waarnemingsvermogen, het reorganiseren van je innerlijke verbindingen, het versterken van je communicatieve uitingen, en het verder verwezenlijken van je potentie. Bekijk de resultaten!

Voor een ieder die zich aangesproken voelt of weet door deze website, mij en/of mijn werkwijze. Dat is niet bedoeld als veralgemeniserend vergaarbakje, maar om stereotyperingen te overstijgen. Bovendien heb ik er mijn werk van gemaakt om aan te sluiten bij wie ik voor me heb en te schakelen naar diens belevingswereld en denkwijze.

Anders gezegd: je bent welkom. Op basis van de feedback van mijn cliënten durf ik je te zeggen: een verademing voor je persoonlijke ontwikkeling!

Vraag nu een kennismakingsgesprek aan of lees hieronder verder!


“Omdat je een erg open houding hebt, voel ik mij uitgenodigd mezelf kwetsbaar op te stellen en ook emotie te delen.”

— Lotte van Lith, specialist emotionele en begaafde ontwikkeling A Lot of Complexity

In een poging mijn cliënten te rangschikken zonder hun uniciteit uit het oog te verliezen:Lonely Joy
– leidinggevenden | zelfstandig ondernemers | meer- en hoogbegaafden
– academici | hogeropgeleiden | young and old(er) professionals
– werkzoekenden | zingevingverlangers | levenslustverspreiders
– krachtige mannen en vrouwen die hun eigen kracht niet meer waarnemen, aan zichzelf zijn gaan twijfelen door een gebrek aan steunende en positieve spiegeling
– krachtige mannen en vrouwen voor wie het te kwetsbaar is geworden om hun kwetsbaarheid te mogen voelen en uitdragen, door een overvloed aan waardering van hun uiterlijkheden
– creatievelingen die hun crisissen zelfstandig te boven zijn gekomen en een haat-liefde-verhouding hebben met hun eenzaamheid
– autonoom gedreven personen met zelflerend, reflectief vermogen, gigaveel energie en een gouden hart
– sensitieve mensen die zich herkennen in een wens tot verbinding en vaak merken dat ze meer geven dan ontvangen
– van alle leeftijden!

Ze hebben gemeen dat ze in hun omgeving een gemis ervaren aan veelzijdige, precieze en positieve spiegeling. Want:

  • wie vertelt je oprecht en eerlijk hoe je overkomt, gekoppeld aan concrete waarnemingen?
    Zonder daarin te worden (af)geleid door (geprojecteerde) eigen emoties. Daarmee bedoel ik niet dat ik die niet zou hebben, jazeker en natuurlijk wel. Waar was ik zonder hen? Het opbouwen en behouden van het contact met mijn eigen binnenwereld is een continu proces. Door dat toe te laten, vanuit liefde en ruimte, is er werkelijk contact mogelijk.
  • wie wijst je helder op jouw invloed en verantwoordelijkheid?
    En staat tegelijkertijd stevig in de eigen invloed en verantwoordelijkheid. Een eerlijke en duidelijke ruimteverdeling vergroot het wederzijds vertrouwen.
  • wie stelt je vriendelijk de juiste vragen?
    Zonder die op te vullen met eigen aannames, ideeën en oordelen. Ook deze heb ik. Ze dansen met mijn ontvankelijkheid. Ik heb er plezier in gekregen om ‘ongelijk’ te hebben of mijn ‘gelijk’ te laten varen.
  • wie herkent en respecteert jouw manier van kijken, denken en voelen?
    Vanuit openheid en met humor. Bloedserieus op onderzoek uit, en de lach zijn ontspannende werking laten doen. De vreugde is dichtbij.
  • wie luistert er naar je en ziet je?
    En is daarbij echt stil, zowel uiterlijk als innerlijk.

Wil je meer weten over mijn visie of ben je benieuwd naar de mogelijkheden in begeleiding?

Recente berichten

“Ik kan niet voor 9:00 uur opstaan”

Cliënt: “Het lukt me gewoon niet, ik kan niet voor 9:00 uur opstaan.”

Ik: “Okee, je kunt niet voor 9:00 uur opstaan zeg je. Vertel?”

Cliënt: “Ja, ik kan niet elke dag op dezelfde tijd wakker worden.”

Ik: “Oh. En wat is daarvan het probleem?”

Cliënt: “Van mijn werkgever moet ik elke werkdag uiterlijk om 9:00 uur op kantoor zijn, maar dat lukt me dus niet.”

Ik: “Ah, dat is een lastige situatie. Dus je werkgever vraagt iets van je waar jij volgens jou niet toe in staat bent.”

Cliënt: “Ja, en ik probeer het echt wel, ik zet mijn wekker op tijd…”

Ik: “En dan lekker vaak snoozen!”

Cliënt: “Nee nee, dat mag ik niet van mezelf. Ik snooze maximaal 1 keer en dan zorg ik dat ik wakker blijf.”

Ik: “Okee, dus daarin reguleer je jezelf al, top. En wat gebeurt er daarna?”

Cliënt: “Dan blijf ik liggen.”

Ik: “Ah, en wat gaat er dan zoal door je heen terwijl je daar ligt?”

Cliënt: “Dat ik geen zin heb, dat ik eigenlijk op zou moeten staan, maar best nog even kan blijven liggen. Ik denk dan aan heel veel andere dingen, zoals nieuwe projecten en ideeën, allemaal dingen die ik zou moeten doen, maar waar ik niet aan toe kom. En dan denk ik dat het hele concept van tijd voor mij niet werkt, ik doe niets op tijd en tijd is maar een bedacht systeem om ons te ondersteunen, niet om ons in de weg te zitten en ons leven door te laten bepalen.”

Ik: “Nou, ik betwijfel of je stelling dat ‘tijd maar een bedacht systeem is’ natuurkundig een sluitende redenering is, maar ik begrijp wel wat je zegt over dat de kloktijd een door de mens ingevoerd systeem is, gesteund op sociaal-maatschappelijke motivaties.”

Cliënt: “Ja, en ik kan mijn creativiteit en productiviteit toch niet binnen het malletje van het werkende leven persen?”

Ik: “Dat weet ik niet of jij dat kunt, ik zie in ieder geval niets aan jou waarom jij dat níet zou kunnen. Maar ‘persen’ klinkt wel wat geforceerd, alsof je er sowieso flinke weerstand tegen hebt, dus laten we daar wat verder op inzoomen. Wat hoor je in dat woord ‘persen’? Je kunt het een aantal keer na elkaar zeggen om er feeling mee te krijgen.”

Cliënt: “Persen, persen…pfff het klinkt…ehm…gefrustreerd?”

Ik: “Ja, nogal gefrustreerd, zo ervaar ik dat ook als je dat zegt. ‘Persen’ klinkt ook alsof er iets onmogelijks van je wordt gevraagd -haha, denk jij nu ook aan bevallingen?”

Cliënt: “Ja, haha, ik zet die beelden even uit mijn hoofd.”

Ik: “Goed zo, terug naar wat je zei, uit je woorden blijkt dat je het op tijd wakker worden en op tijd op je werk verschijnen beschouwt als een onmogelijke opgave. En dat je echt wel wílt, maar niet kúnt. Herken je dat?”

Cliënt: “Ja, dat klopt.”

Ik: “En wat zou je dan graag wíllen, hoe zou je de dag willen starten?”

Cliënt: “Ik zou de wekker om 7:00 uur willen zetten, dan direct fris mijn ogen willen openen, uit bed willen springen, ontbijten, douchen, aankleden en naar mijn werk, zodat ik daar ergens tussen 8:30 en 9:00 uur ben.”

Ik: “Okee, helder, dat klinkt levendig! En dan kunnen we nu als tussenconclusie hanteren dat jij en je werkgever hierin hetzelfde einddoel voor ogen hebben, dat is toch wel een fijn gemeenschappelijk uitgangspunt. Je vertelde er frustratie bij te ervaren, en ik kan me zo voorstellen dat het voor jouw leidinggevende ook frustrerend is dat hij of zij jou niet zover krijgt dat je op tijd komt, want het is nou eenmaal diens taak om voor een enigszins gelijklopend bedrijfsritme te zorgen, waarop afspraken kunnen worden gemaakt, personeelsbijeenkomsten kunnen worden belegd, en alle medewerkers op elkaars aanwezigheid kunnen rekenen.”

Cliënt: “Ja…*zucht*”.

Ik: “Hey, waar komt die zucht vandaan? Hoe voel je je?”

Cliënt: “Moedeloos.”

Ik: “He, wat een naar gevoel. Is deze stemming vergelijkbaar met hoe je je voelt als je ’s ochtends in bed ligt en het je niet lukt om op te staan?”

Cliënt: “Ja, dit is precies dat gevoel. Alsof ik er nooit ga uitkomen.”

Ik: “Hè, dat is een erg naar perspectief. Je klinkt…verdrietig…een beetje bozig ook…ga eens met je aandacht naar dat gevoel.”

Cliënt: “Ik ben niet zo goed met gevoelens.”

Ik: “Nou, zij wel met jou.”

Cliënt: “Hoe bedoel je dat?”

Ik: “Je zegt niet zo goed te zijn met gevoelens. Achter die uitspraak zit een wereld van ervaringen, overtuigingen én gevoelens. Wat misschien voor nu waarachtiger is om te zeggen, is dat je niet gewend bent om naar je gevoel te luisteren, dat het overstemd wordt door je mentale activiteit, door je gedachten. Uit wat je me tot dusverre hebt verteld, lijkt het alsof je juist wordt geleid door gevoelens, dat je gedachten er misschien wel mee in gevecht zijn, wat uitmondt in apathie en passiviteit. Hoe klinkt dit voor jou?”

Cliënt: “Hmm. Het is een interessant idee.”

Ik: “Nou, dat klinkt alsof we je brein in ieder geval mee hebben, dat is mooi. Wat voor emotie zit er onder de uitspraak ‘dat is een interessant idee’?”

Cliënt: “Ehm………doelgerichtheid?”

Ik: “En hoe voelt die doelgerichtheid zich, wat is zijn stemming?”

Cliënt: “Ja, vrolijk ofzo, blij?”

Ik: “Dat lijkt me wel! Dat heb je goed opgemerkt en daar de tijd voor genomen. Heb je er ooit over nagedacht hoe verschillend je je gedachten enerzijds en je gevoelens anderzijds waardeert?”

Cliënt: “Nee, niet op die manier, ik heb emoties leren managen.”

Ik: “Kijk, dat is dan weer een mooi voorbeeld van jouw vermogen tot zelfregulatie en je autodidactische instelling. Tegelijkertijd hoor ik daarin een devaluatie van emoties: ach ze zijn er, laat ik ze maar in goede banen leiden, zolang ze maar niet in de weg zitten. Een hypothese: ik denk dat jij je ’s ochtends in bed best wel eens emotioneel zou kunnen voelen, maar je die emoties niet als zodanig herkent en voelt, en ze uitmonden in een stroom aan gedachten waar je vervolgens veel geloof aan hecht, zodat je daadwerkelijk denkt dat je niet uit bed kan komen en er ook nooit meer zal uitkomen.”

Cliënt: “Dus ik denk dingen die niet waar zijn, maar ik ben me daar niet van bewust?”

Ik: “Nou, dat is wel heel snel gedacht, maar ja, dat zou kunnen. Wat je eens kunt gaan uitwerken voor jezelf, en dan bespreken we dat de volgende keer, is waar jouw gedachten zoal over gaan. En vervolgens onderscheid aanbrengen, differentiëren, in hoe je je kunt verhouden tot die gedachten. Eenvoudig gezegd: jouw briljante, creatieve gedachten rondom jouw projecten en ideeën wil je veel ruimte geven, inhoudelijk volgen, helemaal uitdenken, verfijnen, vasthouden en zich laten manifesteren in producten en systemen. De bezwarende gedachten wil je ook ruimte geven, alleen dan meer onderzoekend, bevragend en doorvoelend benaderen, om ze daarna inhoudelijk los te laten en meer als signaal te herkennen.”

Cliënt: “Okee, dit is wel productief. Ik heb al zoveel timemanagement en concentratietechnieken uitgeprobeerd, maar niets hielp, of slechts tijdelijk.”

Ik: “Ja, jouw brein laat zich niet om de tuin leiden door trucjes, daarvoor is het veel te eigenwijs. Wat we nu moeten doen, is zorgen dat je zicht krijgt op je gedachten, ze leert waarnemen, bevragen en doorvoelen. Dus nu kun je leren niet alleen je emoties te managen, maar ook je gedachten, en dan heb ik het over managen in de meest zachte, wijze invulling van dat woord. Dus niet afwijzend, dominerend en dissociërend, maar voelend, begrijpend en accepterend.”

Cliënt: “En hoe doe ik dat?”

Ik: “Weet je nog hoe je eerder in dit gesprek zei dat je beelden over bevallingen uit je hoofd ging zetten?”

Cliënt: “Ja…!”

Ik: “Hoe deed je dat, welke processtappen paste je toe?”

Cliënt: “…herkennen, beoordelen, evalueren en desgewenst implementeren, in dit geval niet implementeren, maar loslaten.”

Ik: “Heel goed. Zie je, jij kunt dit al. Het vraagt alleen nog om beoefening en toepassing op een persoonlijker terrein. En je kunt twee dingen toevoegen. Gronden identificeren op basis waarvan je de evaluatie uitvoert, zoals je persoonlijke waarden, wijsheden, kwaliteiten en lange termijn-doelen. Plus: leren stilstaan bij je gedachten en aandacht besteden aan de gevoelens daaronder, want daar zit je interventie-ruimte.”

Cliënt: “Okee, leuk!”

Ik: “Are you ready for some homework?”

Cliënt: “Yes!”

*Dit gesprek is gebaseerd op de problematieken die cliënten en andere personen aangeven te ervaren in de werkcontext. Het spanningsveld tussen creativiteit en productie is een veelgehoord en actueel ervaren probleem.

**Vanuit mijn begeleidingspraktijk, genaamd Begeleiding in bewustwording, leer ik intense mensen ‘te leven met hun eigen brein’, zodat zij hun intelligentie steeds wijzer, context-gevoeliger, waarde(n)voller en breder kunnen inzetten. Zo kunnen zij groeien in werk (time-management, creativiteit & productie, omgang met collega’s en klanten), communicatie, sociale omgang, privé relaties, zelfkennis en innerlijke rust. Meer informatie op de homepage.

  1. “Ik heb een autoriteitsprobleem” Geef een reactie
  2. De ineenstorting van de staat van depressie 1 reactie
  3. “Ik moet helemaal niks” Geef een reactie
  4. Bekijk jezelf met een bejaarde blik Geef een reactie
  5. Integreer meer bewustzijn in je communicatie, in drie praktijkstappen! Geef een reactie
  6. Waar gaat dit gesprek heen? Geef een reactie
  7. Hoe geef ik ongevraagd advies? Geef een reactie
  8. Sprookjessessie Geef een reactie
  9. Jij hebt alles! Ja, dat klopt… Geef een reactie