Home

‘Het gevoel wil gevoeld worden en het denken mag er zijn’

Je bent gewend snel te leren, veel te willen en (aan) te kunnen. Je hebt een brede of juist zeer specialistische belangstelling, een ongeremde nieuwsgierigheid, een licht ontvlambaar rechtvaardigheidsgevoel en een sterk gevoelde behoefte aan vrijheid en verbondenheid.

Je valt op door je eigenheid, eigenwijsheid, eigenzinnigheid. Wellicht ontvang je bewondering of heb je juist de indruk te worden bestreden, terwijl je in essentie zoekt naar gelijkwaardigheid. Diversiteit. Complexiteit. Diepgang. Eenvoud. Je ervaart gemis. Je wilt gezien en gehoord worden in jouw krachten en kwetsbaarheden, en ruimte ervaren in de uitwisseling. Je zou graag begrepen willen worden. Je verlangt naar een ware connectie met anderen, echt contact, wederzijds begrip.

Je hebt al flink wat persoonlijke ontwikkeling doorlopen en je vraagt je af wat de volgende stap is. Je weet dat er nog meer ‘te halen’ is en je vermoedt dat je moet gaan zoeken op een plek die je nog niet hebt gevonden. Wie weet heb je dan baat bij wat ik je kan bieden.

Voor als je behoefte hebt aan…ja, waar heb je eigenlijk behoefte aan? Kun je daarin zelf voorzien en wat is je behoefte in interactie met anderen? En hoe laat die zich vertalen in de meest dichtbije, kleinste, gefluisterde, fysieke, eigen stem? Een luisterend oor misschien? Iemand die je niet afwijst in al je intensiteit, drukte, enthousiasme, verlegenheid, onhandigheid, dominantie, afhankelijkheid? Een gelijkwaardige sparringpartner (zoals dat zo mooi in managementtaal verwoord wordt)? Eerlijke feedback? Waarderende aandacht?

Van daaruit kunnen we werken aan het vergroten van je waarnemingsvermogen, het reorganiseren van je innerlijke verbindingen, het versterken van je communicatieve uitingen, en het verder verwezenlijken van je potentie. Bekijk de resultaten!

Voor een ieder die zich aangesproken voelt of weet door deze website, mij en/of mijn werkwijze. Dat is niet bedoeld als veralgemeniserend vergaarbakje, maar om stereotyperingen te overstijgen. Bovendien heb ik er mijn werk van gemaakt om aan te sluiten bij wie ik voor me heb en te schakelen naar diens belevingswereld en denkwijze.

Anders gezegd: je bent welkom. Op basis van de feedback van mijn cliënten durf ik je te zeggen: een verademing voor je persoonlijke ontwikkeling!

Vraag nu een kennismakingsgesprek aan of lees hieronder verder!


“Omdat je een erg open houding hebt, voel ik mij uitgenodigd mezelf kwetsbaar op te stellen en ook emotie te delen.”

— Lotte van Lith, specialist emotionele en begaafde ontwikkeling A Lot of Complexity

In een poging mijn cliënten te rangschikken zonder hun uniciteit uit het oog te verliezen:Lonely Joy
– leidinggevenden | zelfstandig ondernemers | meer- en hoogbegaafden
– academici | hogeropgeleiden | young and old(er) professionals
– werkzoekenden | zingevingverlangers | levenslustverspreiders
– krachtige mannen en vrouwen die hun eigen kracht niet meer waarnemen, aan zichzelf zijn gaan twijfelen door een gebrek aan steunende en positieve spiegeling
– krachtige mannen en vrouwen voor wie het te kwetsbaar is geworden om hun kwetsbaarheid te mogen voelen en uitdragen, door een overvloed aan waardering van hun uiterlijkheden
– creatievelingen die hun crisissen zelfstandig te boven zijn gekomen en een haat-liefde-verhouding hebben met hun eenzaamheid
– autonoom gedreven personen met zelflerend, reflectief vermogen, gigaveel energie en een gouden hart
– sensitieve mensen die zich herkennen in een wens tot verbinding en vaak merken dat ze meer geven dan ontvangen
– van alle leeftijden!

Ze hebben gemeen dat ze in hun omgeving een gemis ervaren aan veelzijdige, precieze en positieve spiegeling. Want:

  • wie vertelt je oprecht en eerlijk hoe je overkomt, gekoppeld aan concrete waarnemingen?
    Zonder daarin te worden (af)geleid door (geprojecteerde) eigen emoties. Daarmee bedoel ik niet dat ik die niet zou hebben, jazeker en natuurlijk wel. Waar was ik zonder hen? Het opbouwen en behouden van het contact met mijn eigen binnenwereld is een continu proces. Door dat toe te laten, vanuit liefde en ruimte, is er werkelijk contact mogelijk.
  • wie wijst je helder op jouw invloed en verantwoordelijkheid?
    En staat tegelijkertijd stevig in de eigen invloed en verantwoordelijkheid. Een eerlijke en duidelijke ruimteverdeling vergroot het wederzijds vertrouwen.
  • wie stelt je vriendelijk de juiste vragen?
    Zonder die op te vullen met eigen aannames, ideeën en oordelen. Ook deze heb ik. Ze dansen met mijn ontvankelijkheid. Ik heb er plezier in gekregen om ‘ongelijk’ te hebben of mijn ‘gelijk’ te laten varen.
  • wie herkent en respecteert jouw manier van kijken, denken en voelen?
    Vanuit openheid en met humor. Bloedserieus op onderzoek uit, en de lach zijn ontspannende werking laten doen. De vreugde is dichtbij.
  • wie luistert er naar je en ziet je?
    En is daarbij echt stil, zowel uiterlijk als innerlijk.

Wil je meer weten over mijn visie of ben je benieuwd naar de mogelijkheden in begeleiding?

Recente berichten

“Wat is ook alweer de zin van zelfobservatie?”

Ik: “Hoe is het je vergaan sinds de vorige sessie?”

Cliënt: “Ja, goed, ik heb elke dag een aantal keer een moment voor mezelf genomen. Even rustig gezeten, geobserveerd hoe het met me ging en dat is fijn, geeft rust. En terwijl ik bezig was, vroeg ik me af waarom ik het ook alweer deed, dat observeren.”

Ik: “Nou, allereerst fijn dat je het al direct zo hebt kunnen integreren in je dagen, en je er rust bij ervaart. En toen merkte je, tijdens het observeren, dat er een vraag in je opkwam, ‘waarom doe ik dit ook alweer?’. Je vraag begrijp ik als: ‘wat is de zin van zelfobservatie?’, is dat ‘m?”

Cliënt: “Ja.”

Ik: “Ik noteer je vraag op de flipover en dan mag je ‘m zo zelf beantwoorden. Eerst iets over de vorm: dat zo’n gedachte bij je opkomt tijdens meditatie is volstrekt natuurlijk. Wees er alert op dat je ook dergelijke vragen vervolgens blijft betrekken in je meditatie. Is dat relatieve onderscheid tussen vorm en inhoud helder?”

Cliënt: “Ja, ik snap het, blijven toekijken, ook naar de gedachten die over de meditatie zelf gaan, en er eventueel later inhoudelijk op reflecteren.”

Ik: “Precies. Gedachten kunnen een hoog abstractieniveau aannemen en als ze ontstaan in meditatie zijn ze vaak rijk en origineel. Als ze zich voordoen in meditatie -welk verschil subtiel voelbaar is-, blijf dan aandachtig kijken. En met kijken doel ik op kijken met je hele wezen; voelend, ervarend, toetsend, onderzoekend. Gedachtevormen kunnen tricky zijn, ze doen zich verleidelijk voor als inhoudelijk waar, rationeel en weldenkend, terwijl ze in essentie uitingen van emoties, weerstand, onzekerheid kúnnen zijn. En dan verdienen die jouw ruimte, aandacht en begrip. Kortom, als je merkt dat je afgeleid raakt door de inhoud, breng je aandacht dan weer zachtjes terug naar het proces, het observeren.”

Cliënt: “Oké, daar ga ik mee oefenen.”

Ik: “Dan, je vraag. In een vorige sessie bespraken we de relatie met je vrouw, van wie je veel houdt en aan wie je je zo graag meer zou willen geven. Je vertelde dat jullie regelmatig in kleine woordenwisselingen terechtkomen, die vaak als startpunt hebben dat jij ongeduldig of geïrriteerd reageert op haar vragen. We hebben een aantal van die conversaties uitgeschreven om te zien wat er gebeurt, wat er wel en niet wordt uitgesproken, en welke emoties, waarden en behoeften erdoorheen te beluisteren zijn. Laten we zo’n dichtbije, alledaagse situatie als referentie nemen. Stel dat je vlak voor je interactie met haar aan het zelf-observeren was geweest, wat zou dat hebben kunnen opleveren?”

Cliënt: “Hmm (*glinsterogen*), ik zou al meer rust hebben gevoeld en niet zo haastig aan de keukentafel zijn gaan zitten.”

Ik: “Dat klinkt ontspannen. En stel dat je bij aanvang van het gesprek aan zelfobservatie had gedaan?”

Cliënt: “Dan had ik minder snel, minder geïrriteerd gereageerd en beter geluisterd.”

Ik: “Oké. En wat zou het gevolg kunnen zijn geweest van jouw minder reactieve, meer ontvangende houding?”

Cliënt: “Dan was ik niet tegen haar uitgevallen en was zij niet verdrietig geworden.”

Ik: “Ah, dat zou een mooie opbrengst zijn, zeg. Het is pijnlijk om dat nu te erkennen zie ik aan je, en je ziet er tegelijkertijd opgelucht en vastberaden uit. Stel dat je gedurende het gesprek aan zelfobservatie had gedaan of je had je gerealiseerd dat je innerlijk een stapje terug kon doen, wat dan…?”

Cliënt: “Ik had mijn gevoelens en gedachten beter kunnen herkennen, en die van haar ook. Het had me een ruimere blik gegeven op onze interacties, patronen, processen en bewegingen.”

Ik: “En wat nog meer?”

Cliënt: “Ik had kunnen bijsturen, vanuit eigenwaarde kunnen reageren. Ik had kunnen bedenken ‘waar ben ik nou mee bezig?’ Want eigenlijk ben ik best warm en liefdevol, maar ik durf het niet te geven.”

Ik: “En als je dat ter plekke onder ogen had gezien, wat dan?”

Cliënt: “Dan had ik daar misschien iets over kunnen zeggen. Het had me mogelijkheden en keuzeruimte gegeven. Ik had me kunnen uiten, waar ik nu vaak dichtklap en mokkend wegloop.”

Ik: “Elk moment leent zich voor zelfobservatie, of voor het starten ermee. In dat ene moment breng je jullie relatie lichtjaren verder. We doen dit terugkijken overigens niet om schuld of spijt in jou te activeren. Je hebt tot nu toe geen blijk gegeven van een sterke neiging tot schuldgevoelens, maar ik pols wel even bij je wat deze reflecties met je doen?”

Cliënt: “Nou, van schuldgevoelens heb ik niet zo’n last, maar schaamte voel ik wel. Het is ook dat ik er stil van word en al die interacties voor me zie, mezelf daarin zie doen en laten, en ik nu een rust voel die mijn gesprekken zou vergemakkelijken.”

Ik: “Veranker je in die rust en blijf ook nu toekijken. Dan, je woorden van hiervoor samenvattend: je geeft aan dat je vanuit meer zelfkennis de communicatie oprechter had kunnen voeren. Er is nog een woord dat bij me opkomt, een thema dat we eerder bespraken, over afstand en nabijheid tot jezelf en tot anderen, weet je waar ik op doel?”

Cliënt: “Intimiteit.”

Ik: “Juist. Wat had intimiteit hier betekend?”

Cliënt: “Ik had meer contact kunnen houden met de liefde in mijzelf. Ik had haar meer liefde kunnen tonen en mijn liefde voor haar kunnen honoreren zoals ik dat zo graag wil.”

*Bovenstaande conversatie is gebaseerd op de specifieke vraag van een cliënt die zijn afweermechanismen wil ontmantelen om zodoende de warme, liefdevolle man te kunnen zijn die hij van binnen voelt.

**In dit artikel wordt zelfobservatie verkend als methode en levenshouding om bewustzijn als continu proces te realiseren. Vanzelfsprekend is geen enkele methode op zich zaligmakend. Het is van belang om elke vraag en methode geïntegreerd in te zetten en afgestemd op de staat van de persoon.

***Vanuit mijn praktijk, genaamd Begeleiding in bewustwording, begeleid ik intens denkende en voelende mensen bij een leven ‘in harmonie met hun cognitie’, zodat zij hun innerlijke rijkdom steeds bewuster, liefdevoller, wijzer, context-gevoeliger en waarde(n)voller kunnen inzetten. Meer informatie op de homepage.

  1. “Ik ben een zeer kritisch persoon” Geef een reactie
  2. “Zo ben ik nu eenmaal” Geef een reactie
  3. “Ik kan niet voor 9:00 uur opstaan” Geef een reactie
  4. “Ik heb een autoriteitsprobleem” Geef een reactie
  5. De ineenstorting van de staat van depressie 1 reactie
  6. “Ik moet helemaal niks” Geef een reactie
  7. Bekijk jezelf met een bejaarde blik Geef een reactie
  8. Integreer meer bewustzijn in je communicatie, in drie praktijkstappen! Geef een reactie
  9. Waar gaat dit gesprek heen? Geef een reactie